Ο Ρίισε, τα "χρυσά συμβόλαια" και ο πραγματικός στόχος του ΑΠΟΕΛ

Μετά και τον απίστευτο τρόπο με τον οποίο ήρθε η νίκη επί του απόλλωνα το προηγούμενο Σάββατο, θεωρώ ότι ξεκαθάρισαν πλέον κάποια πράγματα τα οποία αποτέλεσαν και αποτελούν θέμα συζήτησης ανάμεσα στους οπαδούς του ΑΠΟΕΛ αλλά και από αθλητικογράφους οι οποίοι κατά καιρούς κάνουν σχόλια και ασκούν κριτική για τον προϋπολογισμό της ομάδας μας καθώς και για τα "χρυσά συμβόλαια" κάποιων ποδοσφαιριστών μας.

Ένας από τους ποδοσφαιριστές που βρέθηκε στο στόχαστρο όλων των πιο πάνω είναι ο Γιον Άρνε Ρίισε. Ήρθε στην ομάδα μας στη δύση της καριέρας του, με φυσική κατάσταση η οποία δεν του επέτρεπε να προσφέρει άμεσα (ούτε καν σύντομα), με πολύ ψηλό για τα δεδομένα της Κύπρου συμβόλαιο και όλα συνηγορούσαν στο ότι όχι μόνο θα δυσκολευόταν να "κλέψει" τη θέση στην 11άδα από τον Κύπριο (και συγκριτικά χαμηλά αμοιβόμενο) αριστερό μπακ Μάριο Αντωνιάδη, αλλά μάλλον δεν τον ένοιαζε κιόλας, αφού πολύ πιθανόν (λέγαμε) ήρθε στην Κύπρο για "διακοπές μέχρι συνταξιοδότησης".

Οπαδοί και ΜΜΕ σύντομα άρχισαν τις "επιθέσεις".

Το ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ μου και τα ειστήρια για τα μεγαθήρια (YES, YOU CAN)

Κατ'αρχή να πω ένα ΤΕΡΑΣΤΙΟ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ στον ΘΡΥΛΟ μου που για ΑΚΟΜΑ ΜΙΑ ΦΟΡΑ με έστειλε στα ουράνια!

Αλλά αυτή τη φορά το ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ πρέπει να το συγκεκριμενοποιήσω. Ναι, οι επιτυχίες (όπως και οι αποτυχίες άλλωστε) ανήκουν σε όλους όσους αποτελούν το οικοδόμημα του ΑΠΟΕΛ. Σε άλλους σε μεγαλύτερο βαθμό, σε άλλους σε μικρότερο, αλλά ανήκουν σε ΟΛΟΥΣ.

Σε αυτή την περίπτωση όμως θέλω προσωπικά να απευθύνω ένα ΤΕΡΑΣΤΙΟ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ στους

ΑΠΟΕΛ: Βίωμα και Στάση Ζωής

Οι μέρες δεν περνούν...

Οι ώρες λες και παίζουν με τα νεύρα μας και κωλυσιεργούν βασανιστικά...

Τετάρτη 6 Αυγούστου. Του Σωτήρος. Μεγάλη γιορτή της Χριστιανοσύνης. Μεγάλη μέρα και για τον ΑΠΟΕΛ μας, την αμιγώς ΕλληνοΧριστιανική ομάδα της Κύπρου.

Ό,τι και νά'χουμε πει όλες αυτές τις μέρες δεν έχει πια σημασία. Σημασία έχει μόνο η ΠΡΟΚΡΙΣΗ.

Με τη βοήθεια των δεκάδων χιλιάδων οπαδών του και με τη βοήθεια του Σωτήρος Ιησού ο ΑΠΟΕΛ μας θα δώσει μια ακόμα μεγάλη μάχη στο ΓΣΠ στις 7.30μμ. Μια μάχη την οποία ΕΠΙΒΑΛΛΕΤΑΙ να κερδίσει. Για 1000 λόγους.

Την Τετάρτη 6/8 το απόγευμα ΟΛΟΙ ΟΙ ΔΡΟΜΟΙ ΟΔΗΓΟΥΝ ΣΤΟ ΓΣΠ. Κανένας δεν θα λείψει, ΘΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΕΚΕΙ!

Γιατί....

Επειδή μαζεύτηκαν πολλά... (για ΝτεΒι, Μόριτζ, Τζιμπούρ)

Πριν από οτιδήποτε άλλο, ΚΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ ΕΛΛΑΔΑ ΜΟΥ!

 

Κατ΄αρχή οφείλω να χαιρετίσω τους αναγνώστες του blog μου μετά από μια μακρά περίοδο "σιωπής". Διάφοροι προσωπικοί λόγοι με κράτησαν μακριά αρκετό καιρό, συν το γεγονός ότι (μεταξύ μας) η Κύπρος δεν προσφέρεται για να εκφράζεται κάποιος δημόσια όταν υπογράφει αυτά που λέει.

Ας τα αφήσουμε όμως αυτά και ας ασχοληθούμε λίγο με την ανίατη αρρώστια μας που λέγεται ΑΠΟΕΛ.

Μετά το εντυπωσιακό μπάσιμο της Διοίκησης Πετρίδη (νταμπλ, τρεμπλ) και το δικό μας δικαιολογημένο ξέσπασμα (θυμίζω ότι η τελευταία φορά που νοιώσαμε ότι είχαμε καλό λόγο να πανηγυρίσουμε ήταν το Μάρτιο του '12 στην πρόκριση στους "8"), προσγειωθήκαμε όλοι στη σκληρή πραγματικότητα η οποία μας υπενθύμισε για ακόμα μια φορά πόσο δύσκολο είναι να είσαι μια ΜΕΓΑΛΗ ΟΜΑΔΑ που αγωνίζεται σε ένα μικρό και ασήμαντο πρωτάθλημα.

Ο ΑΛΛΟΣ ΑΠΟΕΛ... (Βίντεο)

Σε λίγες ώρες θα έχουμε 7 Μαρτίου 2013.

Ένα χρόνο πριν, ο ΑΠΟΕΛ θριάμβευσε, όχι μόνο σε κυπριακό, αλλά σε παγκόσμιο επίπεδο.

Χιλιάδες φίλαθλοι σε όλη τη γη προσεύχονταν για τον ΑΠΟΕΛ.. για τη σύγχρονη Cinderella.

Ο ΑΠΟΕΛ γι αυτούς δεν ήταν μια ποδοσφαιρική ομάδα. Ήταν η έμπρακτη απόδειξη ότι όσο μικρός κι αν είσαι, αν έχεις ΨΥΧΗ και ΔΟΥΛΕΨΕΙΣ ΣΚΛΗΡΑ, όλα είναι δυνατά.

TOP12 του '12... στιγμές που έζησα ΠΛΑΪ ΣΟΥ

Πάει ο παλιός ο χρόνος...

Ένας χρόνος που λέγεται ΑΠΟΕΛ! - γεμάτος έντονες συγκινήσεις, απίστευτα "hypes", δυνατά συναισθήματα, μεγάλες χαρές, "ταξίδια" στ΄αστέρια, αλλά και απότομες προσγειώσεις...

Οι στιγμές πολλές... επιλέγω τις 12 πιο έντονες του '12 και τις μοιράζομαι μαζί σας.

Χρονολογικά λοιπόν, έχουμε και λέμε:

Πάμε πίσω, να κάνουμε τα πρώτα βήματα

Κάθε φορά που υπάρχει αγωνιστική Champions League, τρελλαίνομαι. Οι αναμνήσεις είναι τόσο νωπές, τόσο έντονες, που είναι αδύνατο να με αφήσουν να ησυχάσω. Αμέτρητες σκέψεις γίνονται ένα κουβάρι στο μυαλό μου, απίστευτες εικόνες περνούν μπροστά στα μάτια μου ξανά και ξανά....

Και σκέφτομαι: Ποιας άλλης ομάδας οπαδός ένοιωσε τέτοια συναισθήματα; Υπήρξε ποτέ άλλη ομάδα του μεγέθους του ΑΠΟΕΛ που έφτασε τόσο ψηλά; Έφτασε ποτέ άλλη ομάδα στα προημιτελικά του Champions League, ξεκινώντας από το 2ο προκριματικό γύρο;

Κανείς οπαδός άλλης ομάδας δεν ένοιωσε ΠΟΤΕ αυτό που νοιώσαμε εμείς. Διότι καμιά άλλη ομάδα του μεγέθους του ΑΠΟΕΛ δεν έφτασε τόσο ψηλά. Και αυτό είναι μια πραγματικότητα.

Πόσο δίκιο είχε ο Μουρίνιο που είχε πει τότε "θα περάσουν πολλά χρόνια για να καταλάβουν τι έχουν κάνει".

Και μετά σκέφτομαι: Αυτό που έγινε πέρσι ήταν ΑΦΥΣΙΚΟ. Είναι όπως ένα μωρό που μέχρι χθες μπουσουλούσε, σήμερα να τρέχει 100άρι. Δεν γίνονται αυτά τα πράγματα! Κι αν, ως εκ θαύματος, γίνουν, θα έχουν συνέπειες.

"Φτωχός συγγενής" σε χρήμα, ΜΕΓΑΛΗ ΟΜΑΔΑ σε νοοτροπία

Έχει χιλιοειπωθεί ότι "τα budgets δεν παίζουν ποδόσφαιρο". Ιδιαίτερα κατά την περσινή περίοδο και με αφορμή την εκπληκτική πορεία του ΑΠΟΕΛ μας στο Champions League, η συγκεκριμένη φράση-διαπίστωση είχε την τιμητική της.

Δεν θα ξεχάσω ποτέ τη μετέπειτα δήλωση του Αρχηγού Κωνσταντίνου Χαραλαμπίδη, αναφορικά με τη νοοτροπία των ποδοσφαιριστών μας στους αγώνες των ομίλων: "Μπαίναμε στο γήπεδο και ξέραμε απλά ότι δεν πρόκειται να χάσουμε." Παρόλο που είχαν να αντιμετωπίσουν μεγαθήρια, τόσο σε προϋπολογισμό όσο και σε ιστορία/διακρίσεις, σε Ευρωπαϊκή εμπειρία, σε "τρανταχτά ονόματα". Ναι, ο ΑΠΟΕΛ μπροστά τους ήταν  ο "φτωχός συγγενής" σε χρήμα, αλλά καθόλου ως τέτοιος δεν έμπαινε στο γήπεδο.

Και το αποτέλεσμα γνωστό.

Με ΚΑΝΕΝΑ άλλο τρόπο και ΚΑΜΜΙΑ άλλη νοοτροπία δεν θα μπορούσε να γίνει αυτό που έγινε πέρσι.

Όταν έχεις τη νοοτροπία ΜΕΓΑΛΗΣ ΟΜΑΔΑΣ, τότε αναπόφευκτα συμπεριφέρεσαι και ως τέτοια.

Δεν αρκεί όμως αυτό να γίνει ΜΙΑ ΦΟΡΑ, και μόνο ΣΕ ΕΝΑ ΤΟΜΕΑ (τον αγωνιστικό). Αφού βρήκες τον τρόπο να εμφυτεύσεις στην ομάδα τέτοια νοοτροπία, τότε παρόμοια νοοτροπία πρέπει να διακατέχει ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΤΟ ΟΙΚΟΔΟΜΗΜΑ του ΑΠΟΕΛ, ούτως ώστε αργά αλλά σταθερά, ο ΑΠΟΕΛ να καταστεί μια υπολογίσιμη μικρο-μεσαία Ευρωπαϊκή ομάδα.

ΑΠΟΕΛ ΘΡΥΛΟΣ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ (Μην κατεβάζουμε ΜΟΝΟΙ ΜΑΣ τον πήχη)

Έχω κουραστεί, από τον προηγούμενο Απρίλιο, να ακούω από παντού, εντός και εκτός ΑΠΟΕΛ, για το "ανεπανάληπτο" της προηγούμενης πορείας της ΟΜΑΔΑΣ μας στο Champions League.

Ως ένα βαθμό καταλαβαίνω τα κίνητρα αυτών που προσφέρουν το "ανεπανάληπτο" σαν καραμέλα λαϊκής κατανάλωσης:

1. οι μεν εκτός ΑΠΟΕΛ, το κάνουν για να περιορίσουν τις προσδοκίες των δικών τους οπαδών, ούτως ώστε να απαλλαγούν από την πίεση στην οποία, σε άλλη περίπτωση, θα τους έβαζε ο πήχης που τοποθέτησε εκεί, πάνω ψηλά, ο ΑΠΟΕΛ.
2. οι δε εντός ΑΠΟΕΛ, το κάνουν για να προσγειώσουν τους οπαδούς μας, αποφορτίζοντας την ΟΜΑΔΑ από το μεγάλο βάρος των δικών της επιτυχιών και να αποφύγουν τον κίνδυνο του οτιδήποτε λιγότερο από το περσινό να θεωρείται αποτυχία.

Καλά και Άγια ως εδώ. Κατανοητά, και ως ένα βαθμό, ρεαλιστικά και αναμενόμενα.

Τόλμη και "Γοητεία"

Επειδή

• ΑΥΤΟ το πρωτάθλημα το ΘΕΛΟΥΜΕ...
• το ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ...
• η κατάκτησή του για μας είναι ΕΚ ΤΩΝ ΟΥΚ ΑΝΕΥ...
• θα είναι ΑΠΟΤΥΧΙΑ (λαμβάνοντας υπόψη ΟΛΑ τα υπέρ μας δεδομένα) να ΜΗΝ το πάρουμε...

θα τολμήσω να κάνω μία τομή στην πονεμένη ιστορία "μεταγραφική περίοδος Ιανουαρίου".

Πώς να ξεπεράσεις το "ανεπανάληπτο";

Κάποιοι σχολίασαν ότι η χάρτινη θήκη είναι χαμηλής ποιότητας και καθόλου "πολυτελείας". Τι σημασία έχει; Αυτά που κουβαλά η "χαμηλής ποιότητας" θήκη είναι ανεκτίμητα. PRICELESS!

10 ώρες ανατριχίλας, συγκίνησης, αναμνήσεων, υπερηφάνειας, θαυμασμού. Αμέτρητες οι στιγμές όπου τα μάτια έτσουζαν από τα δάκρυα. Και πολλές φορές αυτά ξέφευγαν και κυλούσαν.

Αλήθεια, συνειδητοποιήσαμε πόσο ευλογημένοι είμαστε όλοι εμείς που τα ζήσαμε; Πιστεύω πως όχι.

Χωρίς λόγια, από καρδιάς (vid)

Αφιερωμένο στο Σπύρο που έφυγε νωρίς.

Κάποτε πρέπει να θυμούμαστε να ευχαριστούμε το Θεό που μας έδωσε χρόνο να ζήσουμε τις στιγμές.
Και τον ΑΠΟΕΛ που μας τις χάρισε.

Μαζί πανηγυρίζαμε κάθε πρωί στη δουλειά τις επιτυχίες του ΘΡΥΛΟΥ στους ομίλους.

Ας είναι ελαφρύ το χώμα που σε σκεπάζει.

Πώς το κάνουμε ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ, δεν ξέρετε...

... και ούτε θα μάθετε ΠΟΤΕ!


«Συγχαρητήρια στην Ελλάδα, δεν είμαστε σίγουροι για το πώς, αλλά τα κατάφεραν. Πιθανότατα θα κατακτήσουν και το τρόπαιο τώρα. Αν τα καταφέρουν θα πρέπει να σβηστεί όλο το χρέος τους. Μάλλον θα παίξουν με τη Γερμανία στη συνέχεια. Η μοντέρνα ιστορία δείχνει ότι αυτή είναι μια από τις μεγαλύτερες κόντρες που μπορούν υπάρξουν». (Guardian)

Τι ζήσαμε ΘΕΕ ΜΟΥ;

Τα λόγια φτωχά για να πούνε τι νοιώθω....

Δεν ξέρω πόσες φορές είδα το 6λεπτο DVD "Από το Όνειρο στην Ιστορία". Αυτό που ξέρω είναι ότι όλες μα όλες τις φορές έκλαιγα. Προσέξτε: ΔΕΝ δάκρυσα, ΕΚΛΑΙΓΑ. Χαζοί συναισθηματισμοί θα έλεγε κάποιος. Μπορεί.

Τι ζήσαμε ΘΕΕ ΜΟΥ; 

Next Season's APOEL Nicosia.....

Άρχισαν να ψάχνουν τον επόμενο που θα κάνει το ποδοσφαιρικό θαύμα.
http://bleacherreport.com/articles/1139555-uefa-champions-league-7-sides-that-could-be-next-seasons-apoel-nicosia

Κάποιος να τους πει να μην ψάχνουν άδικα. Διότι........

The next Season's APOEL Nicosia... will be APOEL NICOSIA AGAIN!!

To ΜΕΓΑΛΕΙΟ ΣΟΥ ΑΠΟΕΛ ΜΟΥ! (Μήνυμα & Video από ΗΠΑ)

Σιγά σιγά και όσο περνά ο καιρός, ΙΣΩΣ αρχίσουμε να αντιλαμβανόμαστε το τι πέτυχε φέτος ο ΑΠΟΕΛ.

Αλλά και για να ΜΗΝ ΞΕΧΝΙΟΜΑΣΤΕ. Αυτό για όσους, με μια ήττα, αρχίζουν να λένε διάφορα. Δεν θα επεκταθώ.

Ένα μικρό δείγμα του τι πέτυχε ΑΥΤΗ Η ΟΜΑΔΑ είναι το μήνυμα του Tyler Maag, ενός νέου από τις ΗΠΑ, ο οποίος έγινε οπαδός του ΑΠΟΕΛ τους τελευταίους μήνες, και από τότε έχει ήδη πορωθεί με αυτή την ΟΜΑΔΑ που έχει ξεπεράσει πλέον τα σύνορα, όχι μόνο της μικρής Κύπρου, αλλά και αυτής της ίδιας της Ευρώπης.

Το είχα πει.. και έγινε!

"Οι γονείς στο Santiago Bernabeu. Kάτι μου λέει ότι... ΚΑΙ οι τρεις την Τετάρτη το βράδυ θα βιώσουν μία ανέλπιστη(;) χαρά"
http://harascafe.blogspot.com/2012/04/santiago-bernabeu.html

Τελικά, σωστό το ";"... μάλλον αναμενόμενη η χαρά, παρά ανέλπιστη.

Ο υιος Αλμέϊδα σέρβιρε.. και ο υιος Μαντούκα εκτέλεσε!

Και οι περήφανοι γονείς, τους καμάρωσαν.

Σας ευχαριστούμε που τους γεννήσατε και μας τους στείλατε!

Όπως ευχαριστούμε και τους γονείς ΟΛΩΝ των ποδοσφαιριστών μας.

Μα πιο πολύ απ΄ όλους ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΕΣΑΣ, Κε & Κα ΓΙΟΒΑΝΟΒΙΤΣ, όπου και να βρίσκεστε!!

Μόνο το καλύτερο αξίζει σε ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΟΜΑΔΑ.


ΚΑΙ ΘΑ ΤΟ ΕΧΕΙ!!

"Τhe ELEVEN Davids" by Ivan Jovanovic

GK:  Urko Pardo
DEF: Savvas Poursaitides (LB)
         William Boaventure (RB)
         Paolo Jorje (CB)
         Kaka (CB)
MF:  Constantinos Charalambides (R)
         Gustavo Manduca (L)
         Nuno Morais
         Helio Pinto
         Marsinho
CF:   Ailton Almeida

All ELEVEN are WONDERFUL!!


GOOD LUCK MY HEROES. 
WE LOVE YOU, NO MATTER WHAT!

Tonight, teaching Madrid. For free.

The KINGS OF ORANGE taught Europe. For free. And they still are.

Last lesson (for the season): Wednesday, 4th April 2012
Place: Santiago Bernabeu
Time: 20:00-23:00 (CET)

Don't worry, Europe. 


They will take a short break and be back soon.


EXPECT THEM.

Τι έκαμες ρε ΑΠΟΕΛλίν μου γμτ;;;;

Δεν ξέρω πότε, και άν ποτέ, θα καταλάβουμε τι έγινε από τον Ιούλιο και μετά. Μόνο αν (που το απεύχομαι) έρθουν δύσκολα χρόνια. Διαφορετικά, ως ΑΠΟΕΛίστες, θα κοιτάμε πάντα όλο και πιο ψηλά, στο επόμενο βήμα, στην επόμενη υπέρβαση. Στο κάτω-κάτω, μόνο όταν κοιτάς μπροστά και ψηλά προχωράς. Αλλιώς μένεις κολλημένος στο παρελθόν και σταδιακά οπισθοχωρείς.

Είδα πολλές φωτογραφίες από τη Μαδρίτη. Αυτή όμως με "έπιασε".

Το έμβλημα του ΑΠΟΕΛ στον πάγκο του Bernabeu!! 

Και όχι από τύχη, δηλαδή δεν φτάσαμε σε ένα από τους ιστορικότερους ποδοσφαιρικούς ναούς του κόσμου π.χ. επειδή πέσαμε στον όμιλο της Ρεάλ στη φάση των ομίλων του Champions League. Αυτό θα μπορούσε να συμβεί σε οποιαδήποτε ομάδα. Ακόμα και στους.... χοχους (χαχαχα, αυτό ήταν αστείο).

Ο ΑΠΟΕΛ παίζει στο Santiago Bernabeu διότι έφτασε εκεί που πλέον οι πιθανότητες να βρεθεί απέναντι σε ένα μεγαθήριο ήταν πολύ μεγάλες. 7 πιθανοί αντίπαλοι ήταν όλοι κι όλοι. Μόνο 7. Και αυτό δείχνει το μεγαλείο της πορείας αυτής.

Ναι, αυτή η φωτογραφία με συγκίνησε περισσότερο απ΄ οποιαδήποτε άλλη.

Ζηλεύω όλους όσους θα βρεθούν σήμερα στο Santiago Bernabeu. Θα ζήσουν μοναδικές στιγμές. Ανεξαρτήτως αποτελέσματος.

Μοναδικές στιγμές, μέχρι να έρθουν οι επόμενες.

Γιατί, έτσι ή αλλιώς, ΘΑ ΕΡΘΟΥΝ. Αυτό είναι ΥΠΟΣΧΕΣΗ.