Κι εγώ μαζί σου, ΟΥΡΚΟ ΠΑΡΝΤΟ!

Το σημαντικό είναι να το σηκώσουμε. Διότι το πρωτάθλημα είναι το εισιτήριο για τα προκριματικά του Champions League. Τίποτε περισσότερο τίποτε λιγότερο.

Όλοι πια αμφισβητούν ανοιχτά το ΑΠΟΕΛ και το κατά πόσο θα είναι (Θεού θέλοντος και Φανιέρου επιτρέποντος) άξιος πρωταθλητής 2014-2015. Εδώ που τα λέμε, και εμείς οι ίδιοι αμφισβητούμε την ομάδα μας και ρωτάμε με παράπονο (και ενίοτε αγανάκτηση): Γιατί το ΑΠΟΕΛ μας δεν παίζει το ποδόσφαιρο που θα μπορούσε να παίξει λαμβάνοντας υπόψη την ικανότητα και ποδοσφαιρική αξία των ποδοσφαιριστών του? 

Εν μέρει την απάντηση τη δίνει ο Πάρντο:

Η διαιτησία του Σαββάτου και η χαμένη (επικοινωνιακή) ευκαιρία

Η επικοινωνία δεν είναι απλή υπόθεση. Αντίθετα, το επικοινωνιακό παιχνίδι, όταν το παίξεις σωστά, ανεβάζει/κατεβάζει κυβερνήσεις, επηρεάζει αντιλήψεις και συνήθειες, διαμορφώνει τάσεις, κερδίζει μάχες όχι μόνο εντυπώσεων, αλλά και ουσίας.

Κάθε οργανισμός που αλληλεπιδρά με το κοινό επιβάλλεται να διαθέτει (α) σαφή επικοινωνιακή στρατηγική, και (β) επικοινωνιακή δράση που να συνάδει με τη στρατηγική αυτή.

Κατά τη διαμόρφωση της επικοινωνιακής στρατηγικής πρέπει να λαμβάνονται υπόψη τα ακόλουθα:

• το όραμα του οργανισμού (vision): ποιος είμαι, πού θέλω να πάω, ποιο θέλω να είναι το στίγμα μου 
• το κοινό-στόχος (target audience)
• ο ανταγωνισμός (competition)
• το νομικό πλαίσιο (legislation)
• οι Αρχές (authorities)

Open letter to Mr Thorsten Fink

Dear Mr Fink

We were quite contented when your sign up was announced. Not thrilled, but contented. Your CV was very good, you are a quite experienced coach with good experience in teams that target the local championships and qualification to the Group Stages of the European leagues. All that count and they have been the decisive factor for your sign up in APOEL.

However, since you have signed with APOEL, all that is history. You will not be assessed by what you have done but solely by what you are now doing and will do as APOEL's coach. I know it's still early and you are allowed some sort of "grace period".

Ο Ρίισε, τα "χρυσά συμβόλαια" και ο πραγματικός στόχος του ΑΠΟΕΛ

Μετά και τον απίστευτο τρόπο με τον οποίο ήρθε η νίκη επί του απόλλωνα το προηγούμενο Σάββατο, θεωρώ ότι ξεκαθάρισαν πλέον κάποια πράγματα τα οποία αποτέλεσαν και αποτελούν θέμα συζήτησης ανάμεσα στους οπαδούς του ΑΠΟΕΛ αλλά και από αθλητικογράφους οι οποίοι κατά καιρούς κάνουν σχόλια και ασκούν κριτική για τον προϋπολογισμό της ομάδας μας καθώς και για τα "χρυσά συμβόλαια" κάποιων ποδοσφαιριστών μας.

Ένας από τους ποδοσφαιριστές που βρέθηκε στο στόχαστρο όλων των πιο πάνω είναι ο Γιον Άρνε Ρίισε. Ήρθε στην ομάδα μας στη δύση της καριέρας του, με φυσική κατάσταση η οποία δεν του επέτρεπε να προσφέρει άμεσα (ούτε καν σύντομα), με πολύ ψηλό για τα δεδομένα της Κύπρου συμβόλαιο και όλα συνηγορούσαν στο ότι όχι μόνο θα δυσκολευόταν να "κλέψει" τη θέση στην 11άδα από τον Κύπριο (και συγκριτικά χαμηλά αμοιβόμενο) αριστερό μπακ Μάριο Αντωνιάδη, αλλά μάλλον δεν τον ένοιαζε κιόλας, αφού πολύ πιθανόν (λέγαμε) ήρθε στην Κύπρο για "διακοπές μέχρι συνταξιοδότησης".

Οπαδοί και ΜΜΕ σύντομα άρχισαν τις "επιθέσεις".

Η αποκαθήλωση του Αυτοκράτορα

Σε όλα τα επίπεδα. Δυστυχώς.

Αγωνιστικά, οπαδικά, ψυχολογικά. Το απόλυτο μαύρο στην ψυχή μας. 

ΙΣΩΣ γίνουμε πρωταθλητές. Ε και;

Εικόνες που σε κάνουν να λυπάσαι στο γήπεδο, εικόνες που σε κάνουν να ντρέπεσαι εκτός γηπέδων.

Ζητείται ΠΕΡΗΦΑΝΙΑ.....

Το φοβόμουν και το έλεγα, εδώ και πάρα πολλούς μήνες. "Μεγάλη μου επιτυχία, ΕΣΥ, η καταστροφή μου!". Αλλά είχα μια κρυφή ελπίδα να μην επιβεβαιωθεί. 

Οι μεγάλες επιτυχίες χρειάζονται εξειδικευμένη διαχείριση. Και εμείς αποτύχαμε. Όλοι.

Θα πάρουμε (ίσως) το πρωτάθλημα. Ε και;

Έξω από τα δόντια (2)

Νομίζω ότι ήρθε η ώρα να πω δυο κουβέντες. Τώρα, που πλέον το κάθε τι μετρά διπλά. Τώρα, που το κάθε σωστό αποδίδει 2 φορές και το κάθε λάθος κάνει διπλή ζημιά.

Η ομάδα μας βρίσκεται, προς το παρόν (και εύχομαι μέχρι το τέλος), στην κορυφή. Το πώς και εν μέσω ποιων καταστάσεων βρέθηκε εκεί, το ανέλυσα στο προηγούμενο κείμενο με τον ίδιο τίτλο. (http://harascafe.blogspot.com/2013/03/blog-post.html)

Αυτή τη φορά θα επικεντρωθώ στην κριτική που δέχεται η ομάδα ΑΥΤΗ ΤΗ ΣΤΙΓΜΗ, με πρώτο και καλύτερο στο στόχαστρο τον ίδιο τον προπονητή της.

Έξω από τα δόντια

Δεν ξέρω τι θα γίνει με το πρωτάθλημα, αν θα το πάρουμε εμείς ή άλλος. Σίγουρα θα μπορούσαν τα πράγματα να είναι πιο εύκολα για μας, απόδειξη το ότι, παρά το φετινό "αλλοπρόσαλο" σκηνικό, διεκδικούμε το πρωτάθλημα και μάλιστα με το μομέντουμ τώρα να είναι υπέρ μας.

Μια περίεργη σεζόν, απ΄όλες τις απόψεις. Μια σεζόν που όλοι ανέμεναν να φέρει τη δημιουργία μιας "υπερομάδας", ξεκίνησε με "ανώμαλες προσγειώσεις", συνεχίστηκε με "καταιγίδες" εντός, εκτός και επί τα αυτά, έφερε ανακατατάξεις στο ρόστερ τον Ιανουάριο, και σήμερα βρίσκει τον ΑΠΟΕΛ στη 2η θέση της βαθμολογίας με -1 από την κορυφή.

Μια σεζόν κατά τη διάρκεια της οποίας υπέβαλαν παραίτηση τόσο ο προπονητής, όσο και ο Πρόεδρος της εταιρείας ΑΠΟΕΛ.

Μια σεζόν κατά την οποία οι οπαδοί, ζαλισμένοι ακόμα από την περσινή υπερεπιτυχία, και βλέποντας τις προσδοκίες τους για "υπερομάδα" να διαλύονται εν μία νυχτί (30/8/2012), απέρριψαν εκ προοιμίου τη νέα ομάδα, την έστησαν στον τοίχο, και έκτοτε την πυροβολούν - ή καλύτερα, πυροβολούΜΕ - (και αυτήν και τον προπονητή) σε κάθε ευκαιρία.

Αλήθεια, αν σκεφτεί κανείς μέσα σε τι συνθήκες αυτή η ομάδα φέτος βρίσκεται εκεί που βρίσκεται, αντιλαμβάνεται πόσο σκληροτράχηλο DNA έχει ο ΑΠΟΕΛ!

Και πάμε στο κεφάλαιο Ιβάν Γιοβάνοβιτς. Θα τα πω έξω από τα δόντια, όπως ακριβώς τα σκέφτομαι και τα νοιώθω.

Να την ρίξουμε στον Καιάδα;

ΑΓΑΠΗΜΕΝΗ, δεν θα σε ξεχάσουμε ποτέ! Αλλά πρέπει να "ξεκολλήσουμε" επιτέλους από τη βασανιστική αναμνησή σου και να κρατήσουμε μόνο τις υπέροχες στιγμές που μας χάρισε μια ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΗ ΣΧΕΣΗ! Μόνο έτσι θα πάμε μπροστά.

Είναι γεγονός πως το τέλος μιας ονειρεμένης σχέσης προκαλεί πόνο, θυμό, αντίδραση, και σίγουρα, απαιτεί ένα σημαντικό διάστημα αναπροσαρμογής. "Ο έρωτας με έρωτα περνά" λένε, αλλά δυστυχώς ο νέος μας έρωτας δεν ανταποκρίθηκε στις προσδοκίες που μας δημιούργησε ο προηγούμενος. Άρα, ενίσχυσε τον πόνο του "χωρισμού" αντί να τον απαλύνει.

Επιπλέον, ο θυμός που μας προκάλεσε ο "χωρισμός" (τα ατελείωτα "γιατί" "πώς" "αν" κλπ) μας έκαναν υπέρ του δέοντος σκληρούς και ανυπόμονους με την ομάδα που φιλοδοξούσε να γίνει ο νέος έρωτάς μας. Δεν μπορούσαμε να δείξουμε καμιά απολύτως συγκατάβαση, υπομονή, στήριξη. Ή θα ανταποκρινόταν (άσε που η γενική απαίτηση ήταν όχι μόνο να είναι σαν την περσινή, αλλά και καλύτερη) ή θα την ρίχναμε στον Καιάδα ως "ακατάλληλη για τη μάχη".

Προς ΚΟΠ: Μπορούμε, άμα θέλουμε, να σας το κλείσουμε το μαγαζί!

Οι 8 από τους 10 αγώνες του 1ου γύρου με τα περισσότερα εισιτήρια ήταν αγώνες του ΑΠΟΕΛ!

1.Ομόνοια-ΑΠΟΕΛ 14.011

2.ΑΠΟΕΛ-Ανόρθωση 12.368

3.ΑΠΟΕΛ-Απόλλωνας 10.690

4.ΑΠΟΕΛ-ΑΕΚ 9.652

5.Απόλλωνας-ΑΕΛ 9.597

6.ΑΕΛ-ΑΠΟΕΛ 7.774

7.ΑΕΛ-Ομόνοια 7.386

8.ΑΠΟΕΛ-Ολυμπιακός 7.074

9.Απόλλωνας-Ομόνοια 6.789

10.ΑΠΟΕΛ-Αγία Νάπα 6.333

Ακούτε κύριοι της ΚΟΠ; 8 από τους 10. Ή, αν προτιμάτε, 80%.

Και οι άλλοι: Ανόρθωση ΚΑΝΕΝΑ(!) στα 10 ως γηπεδούχος (1 ως φιλοξενούμενοι, αυτό που έπαιξαν ΜΑΖΙ ΜΑΣ), Ομόνοια 3 στα 10 (1 ως γηπεδούχος), Αέλ 3 στα 10 (2 ως γηπεδούχος).

Προσέξετε ΠΟΛΥ ΚΑΛΑ: Αν επιβεβαιωθούμε σ'αυτά που υποψιαζόμαστε για τις διαπλοκές σας και τα στημένα πρωταθλήματά σας, ΜΠΟΡΟΥΜΕ, ΑΜΑ ΘΕΛΟΥΜΕ, ΝΑ ΣΑΣ ΤΟ ΚΛΕΙΣΟΥΜΕ ΤΟ ΜΑΓΑΖΙ!

TOP12 του '12... στιγμές που έζησα ΠΛΑΪ ΣΟΥ

Πάει ο παλιός ο χρόνος...

Ένας χρόνος που λέγεται ΑΠΟΕΛ! - γεμάτος έντονες συγκινήσεις, απίστευτα "hypes", δυνατά συναισθήματα, μεγάλες χαρές, "ταξίδια" στ΄αστέρια, αλλά και απότομες προσγειώσεις...

Οι στιγμές πολλές... επιλέγω τις 12 πιο έντονες του '12 και τις μοιράζομαι μαζί σας.

Χρονολογικά λοιπόν, έχουμε και λέμε:

Μου είπαν, "Φέτος είναι της Ανόρθωσης"

Όπως είναι γνωστό, τίποτα σ΄αυτό τον κόσμο δεν είναι αγγελικά πλασμένο. Και ούτε οι "δυνατοί" αυτού του τόπου και κατ' επέκταση αυτού του κόσμου, έγιναν δυνατοί με το σταυρό στο χέρι. Αυτά είναι πραγματικότητες και δεν πιστεύω να υπάρχει κανείς που διαφωνεί.

Κατά συνέπεια, και μέσα στο γενικό σκηνικό, ούτε και ο χώρος του ποδοσφαίρου είναι αγγελικά πλασμένος. Υπάρχουν διαπλοκές και συμφωνίες "πίσω από κλειστές πόρτες" τις οποίες ο απλός οπαδός δεν μαθαίνει ποτέ. Βλέπει βέβαια τα αποτελέσματα, αλλά συνήθως τα αποδίδει σε διάφορους άλλους παράγοντες, πιο "ορατούς".

Το Σεπτέμβριο του 2011, όταν ο ΑΠΟΕΛ ζούσε μαγικές στιγμές, άκουγα να λένε διάφοροι "φέτος το πρωτάθλημα είναι της Αέλ". Εγώ απαντούσα "βλακείες και κουβέντες του καφενέ.. με τέτοια ΟΜΑΔΑ ο ΑΠΟΕΛ δεν το χάνει φέτος, ακόμα και με τη συμμετοχή στο Champions League". Τελικά ο ΑΠΟΕΛ το έχασε, αλλά όλοι αποδώσαμε την απώλεια του πρωταθλήματος σε διάφορους άλλους λόγους..

Το χρονικό ενός ξεσπάσματος στο τουίτερ!

Νομίζω ότι το σημερινό ήταν η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι. Δεν εξηγείται αλλιώς αυτό το ξέσπασμά μου. Πείτε το υπερβολή, πείτε το "λόγια εν βρασμώ ψυχής", πείτε το όπως θέλετε. Μου βγήκαν σα χείμαρρος και τίποτε δεν μπορούσε να με σταματήσει. Τα είπα λοιπόν (δηλ. τα έγραψα, για να ακριβολογούμε) και ξαλάφρωσα. Αυτό ΔΕΝ σημαίνει βέβαια ότι έπαψα να αγωνιώ και να ανησυχώ για την ομάδα μου.

Ναι, τώρα ηρέμησα λίγο, αλλά όσα έγραψα εξακολουθώ να τα πιστεύω.Και επειδή δεν έχει νόημα να ξαναγράψω τα ίδια πράγματα υπό μορφή κειμένου, παραθέτω πιο κάτω φωτό με ΟΛΑ τα σχετικά τουίτς (για να είμαι ειλικρινής, τη δεδομένη στιγμή δεν είχα καταλάβει ότι έγραψα ΤΟΣΑ ΠΟΛΛΑ!!!).

Όσοι έχετε διάθεση, δείτε τα σχετικά τουίτς πιο κάτω (παρατίθενται με χρονολογική σειρά από το πιο παλιό στο πιο πρόσφατο).

Υπόθεση Μπόρδα: Γιατί (μάλλον) ΔΕΝ θα χρησιμοποιηθεί

Μας έκανε τη χάρη(!) τελικά η Δικαστική να ασχοληθεί με το θέμα της λανθασμένης αποβολής του Αρίτθ Μπόρδα, αφού βέβαια πέρασαν 12 μέρες, και αφού βέβαια η εν λόγω λανθασμένη απόφαση του διαιτητή έφερε τις όποιες συνέπειες στην ομάδα, στην κατάρτιση των πλάνων του προπονητή, αλλά και στην ψυχολογία του ποδοσφαιριστή (who cares?).

Ο Ιβάν Γιοβάνοβιτς, τόσο στη διάσκεψη τύπου της προηγούμενης βδομάδας, αλλά και στη χθεσινή, δήλωσε απερίφραστα την απογοήτευσή του για τον τρόπο χειρισμού του θέματος από τη Δικαστική της ΚΟΠ, αφού, αντί να δράσουν άμεσα, ιδιαίτερα μετά την έγκαιρα υποβληθείσα γραπτή αποδοχή του λάθους του από τον ίδιο το διαιτητή, όχι μόνο αδράνησαν, αλλά αγνόησαν και το αίτημα του ΑΠΟΕΛ όπως η συγκεκριμένη υπόθεση εξεταστεί χωρίς καθυστέρηση (δηλαδή στη συνεδρία της προηγούμενης βδομάδας).

Τα άλλοθι

Έχω την αίσθηση, ίσως να είναι και λάθος δεν ξέρω, αλλά αυτό εισπράττω από τη μέχρι τώρα περιρρέουσα ατμόσφαιρα στον ΑΠΟΕΛ, ότι όλοι, σε όλα τα επίπεδα, έχουν δώσει ένα άλλοθι στον εαυτό τους. Λες και είναι εκ προοιμίου κατηγορούμενοι για κάτι. Ή αναμένουν να βρεθούν στο "σκαμνί" και προετοιμάζουν το άλλοθί τους. Ή και τα δύο.

Άλλοθι Διοίκησης: οικονομική ύφεση, παρασκήνιο
Άλλοθι Ιβάν: νέα ομάδα, χρειάζεται χρόνος και σκληρή δουλειά
Άλλοθι νέων ποδοσφαιριστών: οι παλιοί είναι "ντεφορμέ" και δεν μας βοήθησαν να εγκληματιστούμε άμεσα
Άλλοθι παλιών ποδοσφαιριστών: οι νέοι (κάποιοι τουλάχιστον) δεν αποδίδουν όσο θα έπρεπε για να μας στηρίξουν και να αποδώσει η ομάδα στα γνωστά επίπεδα
Άλλοθι οπαδών: φταίει η Διοίκηση, ο Ιβάν, και οι δύο, ο Άντης, ο Γεωργίου, ο Χατζηλιασής, ο Κάκος, ο Κουτσοκούμνης, ο Καραβίδας, ο Σοφοκλέους..... ΦΤΑΙΕΙ ΚΙ Ο ΧΑΤΖΗΠΕΤΡΗΣ!

Και η ουσία...

Και μπορούν, και ΞΕΡΟΥΝ πώς (η δική μου 11άδα)

Απ΄ότι φαίνεται ο Άλντο Αντόρνο θα απουσιάσει από το ντέρμπι της ερχόμενης Κυριακής με αεκ. Μεγάλη απώλεια, αφού στην ουσία δεν έχουμε επιθετικό για το ματς αυτό. Ο Σολάρι τραυματίας, ο Μπούντιμιρ το γκολ δεν το'χει, άρα.......

Για να είμαστε κάπως δίκαιοι με τον Μπούντιμιρ, πρέπει να παραδεκτούμε ότι έχει την ικανότητα να κατεβάζει μπάλα, ιδιαίτερα στα γεμίσματα. Στο χθεσινό ματς, πριν μπει στο γήπεδο, έχω την εντύπωση ότι δεν κερδίσαμε ούτε μια μπάλα από γεμίσματα, ενώ, μετά που μπήκε, κατέβασε και μοίρασε μπάλες αρκετές φορές. Σ΄αυτό είναι καλός. Απ΄εκεί και πέρα όμως, ως επιθετικός, δεν έχει ούτε ταχύτητα ούτε την "αίσθηση" του γκολ. Δεν τον παρακολουθούσα στις προηγούμενες ομάδες που έπαιξε, αλλά φαίνεται ότι τα πιο πάνω, στην περίπτωσή του, είναι διαχρονικά στοιχεία.

Και πάμε τώρα στο επερχόμενο ντέρμπι. Μέχρι τώρα καλά τα πήγαμε, έως και πολύ καλά με τις λεγόμενες μικρο-μεσαίες ομάδες (εξαιρείται το ματς με τους χοχους). Νοουμένου όμως ότι, κατά τα φαινόμενα, τους μικρο-μεσαίους θα τους "καθαρίσουν" εύκολα-δύσκολα και οι συνδιεκδικητές του τίτλου, φέτος θα έχουμε ένα πρωτάθλημα που πολύ πιθανόν να κριθεί στα ντέρμπι.

Ο ΑΟΑΝ και το "χαλί" Αντόρνο

Άφησα να περάσουν 2 μέρες για να ηρεμήσω και να προσπαθήσω να δω τα πράγματα με ψυχραιμία. Σε αυτό συνέτεινε και το ότι ο Στρατηγός, μετά το ματς, είπε αυτά που ΕΠΡΕΠΕ να πει. Κάτι που με καθησύχασε (λίγο). Παρ΄όλ΄αυτά, το γεγονός ότι όλοι σχεδόν οι οπαδοί μας, αλλά και οι αθλητικογράφοι και γενικά όσοι ασχολούνται επαγγελματικά με το ποδόσφαιρο ΔΕΝ προβληματίστηκαν, με ανησυχεί πολύ.

Την προηγούμενη Δευτέρα παίζαμε με τον ΑΟΑΝ. Την ομάδα με τη χειρότερη επίθεση (2 γκολ πριν βάλουμε άλλο ένα εμείς γι αυτούς) και τη χειρότερη άμυνα (19 γκολ παθητικό, πριν τους εκτοξεύσει ο Αντόρνο στα 23).

Έπαιζε λοιπόν η καλύτερη επίθεση και 2η καλύτερη άμυνα του πρωταθλήματος με τη χειρότερη επίθεση και άμυνα. Υπήρχε κανείς που ανέμενε οτιδήποτε εκτός από νίκη; Και όμως, κάπου 7000 πιστοί οπαδοί, Δευτέρα ημέρα, ΗΤΑΝ ΕΚΕΙ για να δουν τη λατρεία τους, να δώσουν το παρόν τους ως πιστοί στρατιώτες, έστω και αν η ομάδα κανονικά δεν είχε την ανάγκη τους για να καθαρίσει ένα τέτοιο ματς. Και όμως, 7000 ΑΠΟΕΛίστες στο γήπεδο, ημέρα Δευτέρα, και σε ένα τέτοιο παιχνίδι.

Αλήθεια, αντιλαμβάνεται κανείς τη σημασία του πιο πάνω;

Και πάμε τώρα στο ματς αυτό καθ΄εαυτό. Κερδίσαμε, και μάλιστα με ευρύ σκορ. Τι άλλο μπορεί να θέλει κανείς;

Ας δούμε όμως ΓΙΑΤΙ κερδίσαμε.

Τόλμη και "Γοητεία"

Επειδή

• ΑΥΤΟ το πρωτάθλημα το ΘΕΛΟΥΜΕ...
• το ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ...
• η κατάκτησή του για μας είναι ΕΚ ΤΩΝ ΟΥΚ ΑΝΕΥ...
• θα είναι ΑΠΟΤΥΧΙΑ (λαμβάνοντας υπόψη ΟΛΑ τα υπέρ μας δεδομένα) να ΜΗΝ το πάρουμε...

θα τολμήσω να κάνω μία τομή στην πονεμένη ιστορία "μεταγραφική περίοδος Ιανουαρίου".

Απλοϊκοί προβληματισμοί

Και φυσικά, προερχόμενοι από μένα, δεν θα μπορούσαν να ήταν κάτι άλλο. Ούτε αθλητικογράφος είμαι, ούτε τεχνικές γνώσεις έχω περί ποδοσφαίρου. Είμαι απλά μια οπαδός, πρώτα του ΑΠΟΕΛ και μετά του ποδοσφαίρου. Και ως οπαδός, έχω τις αγωνίες και προβληματισμούς που έχουμε όλοι, άλλοι πιο πολύ και άλλοι πιο λίγο.

Δεν μου άρεσε η ομάδα χθες. Χωρίς περιστροφές, αυτό που είδα στο γήπεδο, κατ΄αρχή, ΔΕΝ ήταν ΟΜΑΔΑ. Ήταν 10 ποδοσφαιριστές που φαινόντουσαν αποσυντονισμένοι, χωρίς συγκέντρωση, λίγο πολύ λες και πρώτη φορά έπαιζαν μαζί και προσπαθούσαν να μαντέψουν το τι έπρεπε να κάνουν. Υπήρξαν κάποιες αναλαμπές που θύμιζαν ΑΠΟΕΛ, αλλά περιορίστηκαν σ΄αυτό μόνο, στις αναλαμπές.

Και οι απλοϊκοί προβληματισμοί μου είναι:

ΑΥΤΟΙ ξέρουν...

Ο ΑΡΧΗΓΟΣ ξέρει..... (ο "κατά συρροήν")

Σοβαρότητα, Βελτίωση, Παίκτες-κλειδιά και ο Θεός βοηθός!

Το κάναμε το 4Χ4, με στυλ ΜΕΓΑΛΗΣ ομάδας, παρόλο που η ομάδα είναι ακόμα ανέτοιμη και χρειάζεται δουλειά. Όπως είπε και ο Ιβάν Γιοβάνοβιτς στην τελευταία δημοσιογραφική διάσκεψή του, "μην μου θυμίζετε πόσα πράγματα πρέπει να δουλέψουμε ακόμα!". Και όπως μας ανέλυσε και σε προηγούμενη συνέντευξη τύπου, αφού η απόφαση ήταν να γίνει ανανέωση της ομάδας σε περίπτωση που δεν κατακτούσαμε το προηγούμενο πρωτάθλημα, αυτό έπρεπε να γίνει. Και αυτή η ανανέωση έχει κόστος (αποκλεισμός από Europa League, μη ελκυστική εικόνα στο γήπεδο, παρά τις συνεχόμενες νίκες).

Και σιγά σιγά, φτάνουμε στην 5η αγωνιστική και τα καλά μας λαγουδάκια.