Ο Ρίισε, τα "χρυσά συμβόλαια" και ο πραγματικός στόχος του ΑΠΟΕΛ

Μετά και τον απίστευτο τρόπο με τον οποίο ήρθε η νίκη επί του απόλλωνα το προηγούμενο Σάββατο, θεωρώ ότι ξεκαθάρισαν πλέον κάποια πράγματα τα οποία αποτέλεσαν και αποτελούν θέμα συζήτησης ανάμεσα στους οπαδούς του ΑΠΟΕΛ αλλά και από αθλητικογράφους οι οποίοι κατά καιρούς κάνουν σχόλια και ασκούν κριτική για τον προϋπολογισμό της ομάδας μας καθώς και για τα "χρυσά συμβόλαια" κάποιων ποδοσφαιριστών μας.

Ένας από τους ποδοσφαιριστές που βρέθηκε στο στόχαστρο όλων των πιο πάνω είναι ο Γιον Άρνε Ρίισε. Ήρθε στην ομάδα μας στη δύση της καριέρας του, με φυσική κατάσταση η οποία δεν του επέτρεπε να προσφέρει άμεσα (ούτε καν σύντομα), με πολύ ψηλό για τα δεδομένα της Κύπρου συμβόλαιο και όλα συνηγορούσαν στο ότι όχι μόνο θα δυσκολευόταν να "κλέψει" τη θέση στην 11άδα από τον Κύπριο (και συγκριτικά χαμηλά αμοιβόμενο) αριστερό μπακ Μάριο Αντωνιάδη, αλλά μάλλον δεν τον ένοιαζε κιόλας, αφού πολύ πιθανόν (λέγαμε) ήρθε στην Κύπρο για "διακοπές μέχρι συνταξιοδότησης".

Οπαδοί και ΜΜΕ σύντομα άρχισαν τις "επιθέσεις".

Όχι άλλες χαμένες ευκαιρίες ΑΠΟΕΛ μου!

Το άπαν σύμπαν (με αρχηγό τον Ζοζέ Μουρίνιο) παραδέχθηκε τότε, το 2012, ότι ο ΑΠΟΕΛ είχε πετύχει έναν άθλο. Έναν άθλο που υπερέβαινε, όπως πολύ χαρακτηριστικά είχε τότε πει ο SPECIAL ONE, ακόμα και την επιτυχία αυτού που θα κατακτούσε εν τέλει το Champions League. 

Μια επιτυχία που δεν μας τη χάρισε κανένας.. Έναν άθλο που πετύχαμε βήμα-βήμα, με σοβαρότητα, σωστή προετοιμασία, ταπεινότητα, ομοψυχία (ομάδα-κόσμος), ΠΙΣΤΗ.

Από τότε, Κάποιος εκεί ψηλά αποφάσισε να ανταμείψει αυτή τη μικρή ομάδα με τη μεγάλη καρδιά. Και άρχισαν να πέφτουν βροχή οι ευκαιρίες. 

Ας τις θυμηθούμε.

Επειδή μαζεύτηκαν πολλά... (για ΝτεΒι, Μόριτζ, Τζιμπούρ)

Πριν από οτιδήποτε άλλο, ΚΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ ΕΛΛΑΔΑ ΜΟΥ!

 

Κατ΄αρχή οφείλω να χαιρετίσω τους αναγνώστες του blog μου μετά από μια μακρά περίοδο "σιωπής". Διάφοροι προσωπικοί λόγοι με κράτησαν μακριά αρκετό καιρό, συν το γεγονός ότι (μεταξύ μας) η Κύπρος δεν προσφέρεται για να εκφράζεται κάποιος δημόσια όταν υπογράφει αυτά που λέει.

Ας τα αφήσουμε όμως αυτά και ας ασχοληθούμε λίγο με την ανίατη αρρώστια μας που λέγεται ΑΠΟΕΛ.

Μετά το εντυπωσιακό μπάσιμο της Διοίκησης Πετρίδη (νταμπλ, τρεμπλ) και το δικό μας δικαιολογημένο ξέσπασμα (θυμίζω ότι η τελευταία φορά που νοιώσαμε ότι είχαμε καλό λόγο να πανηγυρίσουμε ήταν το Μάρτιο του '12 στην πρόκριση στους "8"), προσγειωθήκαμε όλοι στη σκληρή πραγματικότητα η οποία μας υπενθύμισε για ακόμα μια φορά πόσο δύσκολο είναι να είσαι μια ΜΕΓΑΛΗ ΟΜΑΔΑ που αγωνίζεται σε ένα μικρό και ασήμαντο πρωτάθλημα.

Να την ρίξουμε στον Καιάδα;

ΑΓΑΠΗΜΕΝΗ, δεν θα σε ξεχάσουμε ποτέ! Αλλά πρέπει να "ξεκολλήσουμε" επιτέλους από τη βασανιστική αναμνησή σου και να κρατήσουμε μόνο τις υπέροχες στιγμές που μας χάρισε μια ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΗ ΣΧΕΣΗ! Μόνο έτσι θα πάμε μπροστά.

Είναι γεγονός πως το τέλος μιας ονειρεμένης σχέσης προκαλεί πόνο, θυμό, αντίδραση, και σίγουρα, απαιτεί ένα σημαντικό διάστημα αναπροσαρμογής. "Ο έρωτας με έρωτα περνά" λένε, αλλά δυστυχώς ο νέος μας έρωτας δεν ανταποκρίθηκε στις προσδοκίες που μας δημιούργησε ο προηγούμενος. Άρα, ενίσχυσε τον πόνο του "χωρισμού" αντί να τον απαλύνει.

Επιπλέον, ο θυμός που μας προκάλεσε ο "χωρισμός" (τα ατελείωτα "γιατί" "πώς" "αν" κλπ) μας έκαναν υπέρ του δέοντος σκληρούς και ανυπόμονους με την ομάδα που φιλοδοξούσε να γίνει ο νέος έρωτάς μας. Δεν μπορούσαμε να δείξουμε καμιά απολύτως συγκατάβαση, υπομονή, στήριξη. Ή θα ανταποκρινόταν (άσε που η γενική απαίτηση ήταν όχι μόνο να είναι σαν την περσινή, αλλά και καλύτερη) ή θα την ρίχναμε στον Καιάδα ως "ακατάλληλη για τη μάχη".

Ο παλιός είναι αλλιώς, όταν ο νέος είναι ΩΡΑΙΟΣ!

Μέσα στο γενικό μπάχαλο που επικρατεί ανάμεσα σε οπαδούς, κριτές-ανακριτές-κατακριτές, αθλητικογράφους και άλλους, γίνεται και πολύς λόγος για το "ντεφορμάρισμα" των παλιών.

Ναι μεν οι προσθήκες του καλοκαιριού απογοήτευσαν (στην πλειοψηφία τους), αλλά και οι παλιοί παίκτες-κλειδιά παραπέουν. Γιατί άραγε;

Αν δούμε τα πράγματα ψύχραιμα και σκεφτούμε τη φυσιολογική εξέλιξη των πραγμάτων, προσωπικά δεν το βρήσκω καθόλου περίεργο το συγκεκριμένο φαινόμενο.

Πίντο, Μοράις, Μαντούκα, Χαραλαμπίδης, Αλεξάνδρου είναι οι 5 ποδοσφαιριστές που τράβηξαν το κουπί πέρσι, άλλοι σε μικρότερο και άλλοι σε μεγαλύτερο βαθμό,  έδωσαν και πήραν πολλά από μια ομάδα-μοντέλο, βίωσαν μια πορεία-όνειρο.

Εκείνος ο Γενάρης...

"Δεν τρελλαίνονται οι παίκτες να έρθουν στην Κύπρο..." είπε σήμερα ο Ιβάν Γιοβάνοβιτς. Και έχει απόλυτο δίκιο, τουλάχιστον όσον αφορά παίκτες κλάσης που αγωνίζονται σε καλά πρωταθλήματα/καλές ομάδες. Όπως και να το κάνουμε, το να αγωνιστεί ένας καλός ποδοσφαιριστής στο Banania League δεν αποτελεί και όνειρο καριέρας!

Αλλά...

Αν δεν είχε προηγηθεί ο εγκληματικός Γενάρης 2012...

Αν είχαμε πάρει το πρωτάθλημα 2012...

Τότε τα πράγματα θα ήταν ΠΟΛΥ διαφορετικά.

TOP12 του '12... στιγμές που έζησα ΠΛΑΪ ΣΟΥ

Πάει ο παλιός ο χρόνος...

Ένας χρόνος που λέγεται ΑΠΟΕΛ! - γεμάτος έντονες συγκινήσεις, απίστευτα "hypes", δυνατά συναισθήματα, μεγάλες χαρές, "ταξίδια" στ΄αστέρια, αλλά και απότομες προσγειώσεις...

Οι στιγμές πολλές... επιλέγω τις 12 πιο έντονες του '12 και τις μοιράζομαι μαζί σας.

Χρονολογικά λοιπόν, έχουμε και λέμε:

"Φτωχός συγγενής" σε χρήμα, ΜΕΓΑΛΗ ΟΜΑΔΑ σε νοοτροπία

Έχει χιλιοειπωθεί ότι "τα budgets δεν παίζουν ποδόσφαιρο". Ιδιαίτερα κατά την περσινή περίοδο και με αφορμή την εκπληκτική πορεία του ΑΠΟΕΛ μας στο Champions League, η συγκεκριμένη φράση-διαπίστωση είχε την τιμητική της.

Δεν θα ξεχάσω ποτέ τη μετέπειτα δήλωση του Αρχηγού Κωνσταντίνου Χαραλαμπίδη, αναφορικά με τη νοοτροπία των ποδοσφαιριστών μας στους αγώνες των ομίλων: "Μπαίναμε στο γήπεδο και ξέραμε απλά ότι δεν πρόκειται να χάσουμε." Παρόλο που είχαν να αντιμετωπίσουν μεγαθήρια, τόσο σε προϋπολογισμό όσο και σε ιστορία/διακρίσεις, σε Ευρωπαϊκή εμπειρία, σε "τρανταχτά ονόματα". Ναι, ο ΑΠΟΕΛ μπροστά τους ήταν  ο "φτωχός συγγενής" σε χρήμα, αλλά καθόλου ως τέτοιος δεν έμπαινε στο γήπεδο.

Και το αποτέλεσμα γνωστό.

Με ΚΑΝΕΝΑ άλλο τρόπο και ΚΑΜΜΙΑ άλλη νοοτροπία δεν θα μπορούσε να γίνει αυτό που έγινε πέρσι.

Όταν έχεις τη νοοτροπία ΜΕΓΑΛΗΣ ΟΜΑΔΑΣ, τότε αναπόφευκτα συμπεριφέρεσαι και ως τέτοια.

Δεν αρκεί όμως αυτό να γίνει ΜΙΑ ΦΟΡΑ, και μόνο ΣΕ ΕΝΑ ΤΟΜΕΑ (τον αγωνιστικό). Αφού βρήκες τον τρόπο να εμφυτεύσεις στην ομάδα τέτοια νοοτροπία, τότε παρόμοια νοοτροπία πρέπει να διακατέχει ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΤΟ ΟΙΚΟΔΟΜΗΜΑ του ΑΠΟΕΛ, ούτως ώστε αργά αλλά σταθερά, ο ΑΠΟΕΛ να καταστεί μια υπολογίσιμη μικρο-μεσαία Ευρωπαϊκή ομάδα.

Τόλμη και "Γοητεία"

Επειδή

• ΑΥΤΟ το πρωτάθλημα το ΘΕΛΟΥΜΕ...
• το ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ...
• η κατάκτησή του για μας είναι ΕΚ ΤΩΝ ΟΥΚ ΑΝΕΥ...
• θα είναι ΑΠΟΤΥΧΙΑ (λαμβάνοντας υπόψη ΟΛΑ τα υπέρ μας δεδομένα) να ΜΗΝ το πάρουμε...

θα τολμήσω να κάνω μία τομή στην πονεμένη ιστορία "μεταγραφική περίοδος Ιανουαρίου".

Το ΔΙΚΟ ΤΟΥ ποδόσφαιρο

Όχι, δεν ήταν έκπληξη η ηγετική συνέντευξη τύπου που έδωσε ο Ιβάν Γιοβάνοβιτς την περασμένη Πέμπτη. Δεν ήταν έκπληξη που υπεραμύνθηκε του δικού του τρόπου λειτουργίας ως προπονητής έναντι των "απαιτήσεων" οπαδών και δημοσιογράφων για την "είδηση". Δεν ήταν έκπληξη που είπε τα σύκα-σύκα και τη σκάφη-σκάφη και έγινε ασπίδα για την ΟΜΑΔΑ και τους ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΙΣΤΕΣ του έναντι της λασπολογίας που επιχειρήθηκε με αφορμή το ατυχές συμβάν με το πρόβλημα υγείας του Μποαβεντούρα.

Τίποτα απ΄όλ΄αυτά δεν αποτέλεσε έκπληξη για μένα, και λογικά δεν θα έπρεπε να εκπλήξει κανένα που παρακολουθεί τον Ιβάν Γιοβάνοβιτς τα τελευταία 5 σχεδόν χρόνια που βρίσκεται στην Κύπρο.

Αυτό που με εξέπληξε, και που δεν σχολιάστηκε από ΚΑΝΕΝΑ, ήταν η δήλωσή του ότι "ως ομάδα χρειαζόμαστε χρόνο και δουλειά, γι αυτό και ήθελα να προκριθούμε στους ομίλους του Europa League, για να έχουμε πολλά παιχνίδια και να δουλεύουμε την ομάδα μέσα από αυτά".

Τελικά, ο τρόπος που αντιμετωπίζει και αντιλαμβάνεται το ποδόσφαιρο ο Ιβάν Γιοβάνοβιτς είναι πολύ διαφορετικός από αυτόν που όλοι οι υπόλοιποι, οπαδοί και δημοσιογράφοι, το αντιλαμβανόμαστε.

Καλό το αστείο. Γελάσαμε.

Και τώρα μπορείτε να μας αποκαλύψετε τους πραγματικούς κεντρικούς αμυντικούς και τον επιθετικό που κλείσατε.

Επίσης μπορείτε (τώρα που τελείωσε το αστείο) να μας αποκαλύψετε και ποιους αποδεσμεύσατε.

Σιγά σιγά να μάθουμε κι εμείς το ρόστερ της ομάδας μας.

Ωραίο το χιούμορ, δεν λέω, και το εκτιμούμε αφάνταστα που φροντίζετε να περνάμε καλά. Πείτε όμως και το πραγματικό ρόστερ, για να περάσουμε καλύτερα.

Και για όσους δεν το κατάλαβαν ότι μας έκαναν πλάκα κάνοντάς μας να πιστέψουμε ότι ΑΥΤΟ είναι το ρόστερ του ΑΠΟΕΛ 2012 και αγχώθηκαν, μπορούν να ησυχάσουν.

15 μέρες μέχρι 31/8... και έχουμε και λέμε

Έχουν μείνει 15 μέρες μέχρι το τέλος της καλοκαιρινής μεταγραφικής περιόδου. Αναμένεται άλλη μία μεταγραφή (σίγουρα) και ίσως ακόμα μία, αναλόγως εξελίξεων και ευκαιριών που ίσως παρουσιαστούν.



Ας ρίξουμε μια ματιά στο ρόστερ με το οποίο αναμένεται να αγωνιστεί ο ΑΠΟΕΛ στο Πρωτάθλημα και στην Ευρώπη (πρώτα ο Θεός), μέχρι και το τέλος Δεκεμβρίου.

Αξιολόγηση προηγούμενου SMS προς Ιβάν & νέο SMS

Στις 19/05/2012, με καθαρά χιουμοριστική διάθεση (αλλά και με πρόθεση αυτού που λέμε "μεταξύ σοβαρού και αστείου) είχα στείλει "sms" στον Ιβάν Γιοβάνοβιτς με τις προδιαγραφές των ποδοσφαιριστών που προσωπικά ήθελα να φέρει στην ομάδα (http://harascafe.blogspot.com/2012/05/sms.html).

Σήμερα, 16/07/2012 αποφάσισα να ρίξω μια ματιά στο τι είχα ζητήσει τότε και να κάνω μια αξιολόγηση, σε σχέση με τις μεταγραφές που έγιναν.

Με μαύρα γράμματα είναι το αρχικό κείμενο της 19/05/2012.
Τα highlighted είναι τα σημεία που ο Ιβάν κινήθηκε, πάνω κάτω, σύμφωνα με τις προσδοκίες μου.
Με κόκκινο είναι τα σημεία όπου είτε κινήθηκε εκτός των "προδιαγραφών μου" είτε δεν κινήθηκε καθόλου!
Με πορτοκαλί είναι τα επιπρόσθετα σχόλια.

Ας δούμε τα αποτελέσματα.

ΑΠΟΕΛ 13/07/2011 vs ΑΠΟΕΛ 19/07/2012

Ποδοσφαιριστές έφυγαν, ποδοσφαιριστές ήρθαν (και έρχονται). Ο αγαπημένος ΑΠΟΕΛ της περσινής περιόδου δεν υπάρχει πια (στο σύνολό του). Ο νέος ΑΠΟΕΛ χτίζεται και μοντάρεται.

Διοίκηση και Προπονητής ακολουθούν το μεταγραφικό πλάνο που έχουν καθορίσει, ποδοσφαιριστές και τεχνική ηγεσία δουλεύουν πάνω στην αγωνιστική ετοιμασία της ομάδας, οπαδοί μιλούν και παρα-μιλούν για το κάθε τι που γίνεται (ή δεν γίνεται) και αφορά την αγαπημένη τους ομάδα.

Η παγίδα των σπουδαίων αναμνήσεων

Αυτό είναι ένα περίεργο καλοκαίρι για τους οπαδούς του ΑΠΟΕΛ. Ένα καλοκαίρι που χαρακτηρίζεται από έντονο κοντράστ συναισθημάτων: Από τη μια οι αναμνήσεις που μας συνεπαίρνουν κάθε Κυριακή με κάθε νέο DVD της ονειρικής περσινής πορείας, από την άλλη το συναίσθημα ότι αυτή τη στιγμή ζούμε ένα "τέλος εποχής" της αγαπημένης ομάδας που μας χάρισε το όνειρο.

Στον αστερισμό του πανικού

Κάνεις το πρωινό καφεδάκι σου και ανοίγεις τον υπολογιστή. Βάζεις ραδιόφωνο και παράλληλα διαβάζεις και τις διάφορες ειδήσεις στο διαδίκτυο. Επικεντρώνεσαι σ'αυτά που σε ενδιαφέρουν άμεσα, δηλαδή στην Οικονομία και στον ΑΠΟΕΛ. Και σου στέκεται ο καφές στο λαιμό.

Διαισθάνεσαι ένα κύμα πανικού απ΄όλες τις κατευθύνσεις. Πανικός για την οικονομία, Πανικός για τις (μη) μεταγραφές του ΑΠΟΕΛ (από κάποιους απροκάλυπτος, από άλλους κεκαλυμμένος, αλλά ο πανικός, πανικός).

Σταματώ και σκέφτομαι λίγο, πριν με παρασύρει κι εμένα το κύμα.

Επίκαιρο μέχρι και τις 23:59 της 31/08/2012 (vid)

"Έρχεται" ο ένας, "ξεκίνησε και φθάνει" ο άλλος, "μπήκε στο αεροπλάνο" ο επόμενος, "κατέβηκε από το αεροπλάνο" ο παράλλος... και πάει λέγοντας.

Καλό μας Καλοκαίρι (μακρύ και καυτό!) :)

Δείτε το βίντεο

Το Νο.46 και τα άλλα... "νούμερα"

Τον καλωσορίσαμε τον Στάθη, τον φιλήσαμε πατρικά στο μέτωπο, ανοίξαμε και την οικογενειακή μας αγκαλιά και τον βάλαμε μέσα. Διότι, παρόλο το "αμαρτωλό" του παρελθόν, παρόλο που τον "σκάρταραν" οι απέναντι, είναι γνωστό και ήταν πάντα φανερό ότι πρόκειται για ποδοσφαιριστή με ξεχωριστό ποδοσφαιρικό ταλέντο και μεγάλες ποδοσφαιρικές ικανότητες/δυνατότητες. Επίσης, το γεγονός ότι τον επέλεξε προσωπικά ο Ιβάν Γιοβάνοβιτς λειτούργησε σαν αντίβαρο στις όποιες αντιδράσεις υπήρξαν από μικρή μερίδα οπαδών του ΑΠΟΕΛ.

Θα'θελα νά'χα πολλές καραμελίτσες.......

Το θυμάστε το παιδικό τραγουδάκι; Αν όχι, μην ανησυχείτε, θα το ακούσετε στο τέλος του κειμένου :)

Πάντως είμαι σίγουρη ότι οι συντάκτες αθλητικών στηλών (όσοι το γνωρίζουν/θυμούνται) το σιγο-τραγουδούν εδώ και μέρες.

Τικ Τοκ.....

Κάθε μέρα έχει 86,400 δευτερόλεπτα. Φανταστείτε πόσες εκατοντάδες χιλιάδες δευτερόλεπτα αναμονής μας περιμένουν μέχρι:

1. να ξαναδούμε το ΑΠΟΕΛΛΙΝ μας (επίσημη 1η προπόνηση 13/6 6μμ στο ΓΣΠ)
2. να ολοκληρωθούν οι μεταγραφές (καρδιά μου καημέεεενη πως βαστάς και δεν ραγίιιιιζεις.....)
3. τον 1ο επίσημο αγώνα του ΑΠΟΕΛ (1ος Ευρωπαϊκός αγώνας 19/7/2012)

Πολλοί από μας έχουμε ήδη παρανοήσει!

Τικ Τοκ......