Η διαιτησία του Σαββάτου και η χαμένη (επικοινωνιακή) ευκαιρία

Η επικοινωνία δεν είναι απλή υπόθεση. Αντίθετα, το επικοινωνιακό παιχνίδι, όταν το παίξεις σωστά, ανεβάζει/κατεβάζει κυβερνήσεις, επηρεάζει αντιλήψεις και συνήθειες, διαμορφώνει τάσεις, κερδίζει μάχες όχι μόνο εντυπώσεων, αλλά και ουσίας.

Κάθε οργανισμός που αλληλεπιδρά με το κοινό επιβάλλεται να διαθέτει (α) σαφή επικοινωνιακή στρατηγική, και (β) επικοινωνιακή δράση που να συνάδει με τη στρατηγική αυτή.

Κατά τη διαμόρφωση της επικοινωνιακής στρατηγικής πρέπει να λαμβάνονται υπόψη τα ακόλουθα:

• το όραμα του οργανισμού (vision): ποιος είμαι, πού θέλω να πάω, ποιο θέλω να είναι το στίγμα μου 
• το κοινό-στόχος (target audience)
• ο ανταγωνισμός (competition)
• το νομικό πλαίσιο (legislation)
• οι Αρχές (authorities)

Το ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ μου και τα ειστήρια για τα μεγαθήρια (YES, YOU CAN)

Κατ'αρχή να πω ένα ΤΕΡΑΣΤΙΟ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ στον ΘΡΥΛΟ μου που για ΑΚΟΜΑ ΜΙΑ ΦΟΡΑ με έστειλε στα ουράνια!

Αλλά αυτή τη φορά το ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ πρέπει να το συγκεκριμενοποιήσω. Ναι, οι επιτυχίες (όπως και οι αποτυχίες άλλωστε) ανήκουν σε όλους όσους αποτελούν το οικοδόμημα του ΑΠΟΕΛ. Σε άλλους σε μεγαλύτερο βαθμό, σε άλλους σε μικρότερο, αλλά ανήκουν σε ΟΛΟΥΣ.

Σε αυτή την περίπτωση όμως θέλω προσωπικά να απευθύνω ένα ΤΕΡΑΣΤΙΟ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ στους

Επειδή μαζεύτηκαν πολλά... (για ΝτεΒι, Μόριτζ, Τζιμπούρ)

Πριν από οτιδήποτε άλλο, ΚΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ ΕΛΛΑΔΑ ΜΟΥ!

 

Κατ΄αρχή οφείλω να χαιρετίσω τους αναγνώστες του blog μου μετά από μια μακρά περίοδο "σιωπής". Διάφοροι προσωπικοί λόγοι με κράτησαν μακριά αρκετό καιρό, συν το γεγονός ότι (μεταξύ μας) η Κύπρος δεν προσφέρεται για να εκφράζεται κάποιος δημόσια όταν υπογράφει αυτά που λέει.

Ας τα αφήσουμε όμως αυτά και ας ασχοληθούμε λίγο με την ανίατη αρρώστια μας που λέγεται ΑΠΟΕΛ.

Μετά το εντυπωσιακό μπάσιμο της Διοίκησης Πετρίδη (νταμπλ, τρεμπλ) και το δικό μας δικαιολογημένο ξέσπασμα (θυμίζω ότι η τελευταία φορά που νοιώσαμε ότι είχαμε καλό λόγο να πανηγυρίσουμε ήταν το Μάρτιο του '12 στην πρόκριση στους "8"), προσγειωθήκαμε όλοι στη σκληρή πραγματικότητα η οποία μας υπενθύμισε για ακόμα μια φορά πόσο δύσκολο είναι να είσαι μια ΜΕΓΑΛΗ ΟΜΑΔΑ που αγωνίζεται σε ένα μικρό και ασήμαντο πρωτάθλημα.

Επειδή θα ακούσουμε πολλά.....

Ουφ! Έφυγε ο καταστρόφιας του ΑΠΟΕΛ. Επιτέλους. Και επειδή μέχρι να ληφθεί η απόφαση για το διάδοχο θα ακούσουμε πολλά, ας το διακωμωδήσουμε λίγο.

 

Το πιο κάτω είναι επινόηση ενός ανώνυμου οπαδού και είναι ξεκαρδιστικό!

Η ιστορία καταγράφει ΚΑΙ τα εγκλήματα (όχι μόνο τους "8")

Έγκλημα 1ο: Δεν στηρίχθηκε ΟΠΩΣ ΕΠΡΕΠΕ (και όχι με τα λόγια μόνο!) ο Ιβάν Γιοβάνοβιτς, με αποτέλεσμα να αποτύχει στη διαχείρηση της τεράστιας επιτυχίας του 2011-12, να επιφορτιστεί με το βάρος της μέσα του, να νοιώσει ότι "έκλεισε ο κύκλος του" στον ΑΠΟΕΛ, και να φύγει. 

Έγκλημα 2ο: Μη ορθή αξιολόγηση των κινδύνων του να έχεις ένα προπονητή 5 1/2 χρόνια σε μια κυπριακή ομάδα (με τις δυνατότητες που έχει μια κυπριακή ομάδα να "χτυπήσει" προπονητές επιπέδου) και να τον αφήσεις να φύγει ΧΩΡΙΣ να προετοιμάσεις μια ομαλή διαδοχή. Ήταν γνωστές οι προθέσεις του κ. Γιοβάνοβιτς μήνες πριν ανακοινώσει επίσημα την αποχώρησή του.

Κε Ερωτοκρίτου, μήπως έχετε ακουστά...;

... το ρητό "Συν Αθηνά και χείρα κίνει";

Η τύχη, ο Θεός, το σύμπαν συνομωτούν υπέρ μας. Και εμείς τους γυρνάμε την πλάτη επιδεικτικά.

Λέτε ότι στηρίζετε τον προπονητή όπως στηρίξατε και τον κο Γιοβάνοβιτς. 

1. Είστε σίγουρος ότι στηρίξατε τον κο Γιοβάνοβιτς όμως; Στηρίζω δεν σημαίνει αφήνω τον άλλο να αυτοκαταστραφεί, αλλά προσπαθώ να του επισημάνω τις παγίδες για να τις αποφύγει. 

Να την ρίξουμε στον Καιάδα;

ΑΓΑΠΗΜΕΝΗ, δεν θα σε ξεχάσουμε ποτέ! Αλλά πρέπει να "ξεκολλήσουμε" επιτέλους από τη βασανιστική αναμνησή σου και να κρατήσουμε μόνο τις υπέροχες στιγμές που μας χάρισε μια ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΗ ΣΧΕΣΗ! Μόνο έτσι θα πάμε μπροστά.

Είναι γεγονός πως το τέλος μιας ονειρεμένης σχέσης προκαλεί πόνο, θυμό, αντίδραση, και σίγουρα, απαιτεί ένα σημαντικό διάστημα αναπροσαρμογής. "Ο έρωτας με έρωτα περνά" λένε, αλλά δυστυχώς ο νέος μας έρωτας δεν ανταποκρίθηκε στις προσδοκίες που μας δημιούργησε ο προηγούμενος. Άρα, ενίσχυσε τον πόνο του "χωρισμού" αντί να τον απαλύνει.

Επιπλέον, ο θυμός που μας προκάλεσε ο "χωρισμός" (τα ατελείωτα "γιατί" "πώς" "αν" κλπ) μας έκαναν υπέρ του δέοντος σκληρούς και ανυπόμονους με την ομάδα που φιλοδοξούσε να γίνει ο νέος έρωτάς μας. Δεν μπορούσαμε να δείξουμε καμιά απολύτως συγκατάβαση, υπομονή, στήριξη. Ή θα ανταποκρινόταν (άσε που η γενική απαίτηση ήταν όχι μόνο να είναι σαν την περσινή, αλλά και καλύτερη) ή θα την ρίχναμε στον Καιάδα ως "ακατάλληλη για τη μάχη".

Όταν ο Σέρβος "πήρε ανάποδες"

Ένα καταπληκτικό βίντεο από τη συνέντευξη τύπου του Zeljco Obradovic μετά τον αγώνα Ευρωλίγκας ΠΑΟ-Πρόκομ τον Ιανουάριο του 2009.

Ο Παναθηναϊκός είχε κερδίσει το ματς με 22 πόντους διαφορά. Και όμως, ο κ. Obradovic ήταν έξω φρενών!! Έξω φρενών με τους παίκτες του, στους οποίους τα "χώνει" απερίφραστα και μάλιστα, δημόσια!

Κάποιος θα έλεγε ότι η αγωνιστική παρουσία των παικτών σε ένα ματς είναι πρώτα ευθύνη του προπονητή και μετά των ίδιων. Και αυτό ισχύει στις περισσότερες των περιπτώσεων.

Όταν όμως ο προπονητής είναι κάποιος του οποίου οι ικανότητες είναι δεδομένες και έχουν αποδειχθεί περίτρανα και διαχρονικά, και όταν ο προπονητής αυτός διακατέχεται από πάθος και όχι κορεσμό, τότε ΔΕΝ ΑΝΕΧΕΤΑΙ και ΔΕΝ ΚΑΛΥΠΤΕΙ τους παίκτες του που με τη συμπεριφορά τους δείχνουν ότι αυτοί ΔΕΝ συμμερίζονται το πάθος του προπονητή τους.

Τα λάθη του Φοίβου Ερωτοκρίτου

Δεν γνωρίζω τίποτα "εκ των έσω" και κατά συνέπεια τα πιο κάτω είναι καθαρά προσωπικές εκτιμήσεις, βασισμένες στο τι έχω εισπράξει και αντιληφθεί παρακολουθώντας στενά τα του ΑΠΟΕΛ κατά τη διάρκεια της Προεδρίας του Φοίβου Ερωτοκρίτου.

Κατ΄αρχή δεν υπάρχει άνθρωπος που επιτελεί έργο και δεν κάνει λάθη. Το σημαντικό στην πορεία οποιουδήποτε είναι να προσπαθεί να προβλέψει τα πιθανά λάθη ούτως ώστε να τα αποφύγει, και να αναγνωρίσει άμεσα τα απρόβλεπτα λάθη, ούτως ώστε να μπορεί να τα διαχειριστεί με τέτοιο τρόπο που να έχουν τις όσο το δυνατό μικρότερες συνέπειες, διορθώνοντάς τα παράλληλα πριν προκαλέσουν παράπλευρες απώλειες.

Μέσα στα αναμενόμενα και μη λάθη που έκανε ο Φοίβος Ερωτοκρίτου, υπάρχουν κάποια κρίσιμα που κατά την άποψή μου ξεχωρίζουν και πιστεύω ότι αποτέλεσαν τον ακρογωνιαίο λίθο στην ανάπτυξη συνθηκών που φυσιολογικά οδήγησαν κάποια στιγμή στη σημερινή κατάσταση.

Το "Domino Effect"

Νοιώθω ότι παρακολουθώ ένα ντόμινο αρνητικών εξελίξεων σε ότι αφορά τον ΑΠΟΕΛ μου. Σε όλα τα επίπεδα και απ΄όλες τις απόψεις. Είναι λες και χτίζαμε "Jenga" και κάποιος τράβηξε το λάθος κομμάτι....

Εξοργισμένοι οπαδοί, "πανικοβλημένοι" παίκτες, ο προπονητής που άλλοτε αποθεώναμε τώρα δεν πείθει, η Διοίκηση που φαίνεται να ζει σε άλλο γαλαξία.

Δηλώσεις εκατέρωθεν (Προπονητής, Διοίκηση, Οργανωμένοι Οπαδοί) οι οποίες, η κάθε μια με τον τρόπο της, δυναμιτίζει το κλίμα αντί να το εξομαλύνει.

Και ως αποτέλεσμα των σημαδιών κατάρρευσης, έρχεται και η υποτίμηση από τον περίγυρο: αντίπαλες ομάδες, οι οπαδοί τους, αθλητικοί συντάκτες, πρώην ποδοσφαιριστές και πάει λέγοντας.

Ναι, αφορμή (όχι η αιτία) για να γράψω αυτά που γράφω τώρα ήταν οι δηλώσεις του Ρικάρντο Φερνάντες στη Sport Day. Δεν εξετάζω το αν αυτά που λέει είναι όντως έτσι ή όχι, εξάλλου ποτέ δεν πρέπει να βγάζεις συμπεράσματα όταν ακούς μόνο τη μία εκδοχή. Και εντελώς πραγματικά να είναι όσα αναφέρει όμως, το θέμα είναι άλλο. Θα τολμούσε να κάνει αυτές τις δηλώσεις π.χ. πέρσι το Μάρτη;

Η "κατάθεση" ενός οπαδού που γνωρίζει "εκ των έσω"

Η άλλη άποψη...

Η άποψη ενός οπαδού που υποστηρίζει ότι γνωρίζει πράγματα εκ των έσω.

Την παραθέτω εδώ αυτούσια. Τα συμπεράσματα δικά σας.

Σημ.  Έχω τα στοιχεία του συγγραφέα, καθώς και αυτά των πηγών του. Εννοείται βέβαια ότι δεν πρόκειται να τα αποκαλύψω, εκτός αν συγκατετεθεί ο ίδιος σε κάτι τέτοιο. Προς το παρόν μου ζήτησε να κρατήσω την ανωνυμία του, και του ίδιου αλλά και των πηγών του, και φυσικά θα το σεβαστώ απόλυτα.

TOP12 του '12... στιγμές που έζησα ΠΛΑΪ ΣΟΥ

Πάει ο παλιός ο χρόνος...

Ένας χρόνος που λέγεται ΑΠΟΕΛ! - γεμάτος έντονες συγκινήσεις, απίστευτα "hypes", δυνατά συναισθήματα, μεγάλες χαρές, "ταξίδια" στ΄αστέρια, αλλά και απότομες προσγειώσεις...

Οι στιγμές πολλές... επιλέγω τις 12 πιο έντονες του '12 και τις μοιράζομαι μαζί σας.

Χρονολογικά λοιπόν, έχουμε και λέμε:

"Φτωχός συγγενής" σε χρήμα, ΜΕΓΑΛΗ ΟΜΑΔΑ σε νοοτροπία

Έχει χιλιοειπωθεί ότι "τα budgets δεν παίζουν ποδόσφαιρο". Ιδιαίτερα κατά την περσινή περίοδο και με αφορμή την εκπληκτική πορεία του ΑΠΟΕΛ μας στο Champions League, η συγκεκριμένη φράση-διαπίστωση είχε την τιμητική της.

Δεν θα ξεχάσω ποτέ τη μετέπειτα δήλωση του Αρχηγού Κωνσταντίνου Χαραλαμπίδη, αναφορικά με τη νοοτροπία των ποδοσφαιριστών μας στους αγώνες των ομίλων: "Μπαίναμε στο γήπεδο και ξέραμε απλά ότι δεν πρόκειται να χάσουμε." Παρόλο που είχαν να αντιμετωπίσουν μεγαθήρια, τόσο σε προϋπολογισμό όσο και σε ιστορία/διακρίσεις, σε Ευρωπαϊκή εμπειρία, σε "τρανταχτά ονόματα". Ναι, ο ΑΠΟΕΛ μπροστά τους ήταν  ο "φτωχός συγγενής" σε χρήμα, αλλά καθόλου ως τέτοιος δεν έμπαινε στο γήπεδο.

Και το αποτέλεσμα γνωστό.

Με ΚΑΝΕΝΑ άλλο τρόπο και ΚΑΜΜΙΑ άλλη νοοτροπία δεν θα μπορούσε να γίνει αυτό που έγινε πέρσι.

Όταν έχεις τη νοοτροπία ΜΕΓΑΛΗΣ ΟΜΑΔΑΣ, τότε αναπόφευκτα συμπεριφέρεσαι και ως τέτοια.

Δεν αρκεί όμως αυτό να γίνει ΜΙΑ ΦΟΡΑ, και μόνο ΣΕ ΕΝΑ ΤΟΜΕΑ (τον αγωνιστικό). Αφού βρήκες τον τρόπο να εμφυτεύσεις στην ομάδα τέτοια νοοτροπία, τότε παρόμοια νοοτροπία πρέπει να διακατέχει ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΤΟ ΟΙΚΟΔΟΜΗΜΑ του ΑΠΟΕΛ, ούτως ώστε αργά αλλά σταθερά, ο ΑΠΟΕΛ να καταστεί μια υπολογίσιμη μικρο-μεσαία Ευρωπαϊκή ομάδα.

Επιτυχία και Ταπεινότητα

Τίποτε και ποτέ δεν είναι τυχαίο. Από πέρσι το Δεκέμβριο γράφω και ξαναγράφω για το ΜΕΓΑΛΟ κίνδυνο που φέρνει η ΜΕΓΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ: Αυτόν της έπαρσης, του μεγαλύτερου και ύπουλου εχθρού κάθε επιτυχημένου.


ΟΛΟΙ ανεξαιρέτως όσοι αποτελούμε το οικοδόμημα του ΑΠΟΕΛ είχαμε ξεφύγει.

"Full House" ή μισο-άδειο; Το ΜΕΓΑΛΟ στοίχημα.

Εισιτήρια διαρκείας. Η πιο πονεμένη, ίσως, ιστορία του φετεινού καλοκαιριού για τον ΑΠΟΕΛ. Είχαμε καλομάθει τα τελευταία χρόνια να καταρρίπτουμε το ένα ρεκόρ μετά το άλλο στο συγκεκριμένο τομέα, και τώρα μας κακοφαίνεται. Δεν γνωρίζουμε βέβαια αριθμούς, αλλά το γεγονός ακριβώς ότι ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ σημαίνει ότι τα πράγματα δεν πάνε καλά.

Γιατί όμως δεν πάνε καλά οι πωλήσεις των διαρκείας;

Στον αστερισμό του πανικού

Κάνεις το πρωινό καφεδάκι σου και ανοίγεις τον υπολογιστή. Βάζεις ραδιόφωνο και παράλληλα διαβάζεις και τις διάφορες ειδήσεις στο διαδίκτυο. Επικεντρώνεσαι σ'αυτά που σε ενδιαφέρουν άμεσα, δηλαδή στην Οικονομία και στον ΑΠΟΕΛ. Και σου στέκεται ο καφές στο λαιμό.

Διαισθάνεσαι ένα κύμα πανικού απ΄όλες τις κατευθύνσεις. Πανικός για την οικονομία, Πανικός για τις (μη) μεταγραφές του ΑΠΟΕΛ (από κάποιους απροκάλυπτος, από άλλους κεκαλυμμένος, αλλά ο πανικός, πανικός).

Σταματώ και σκέφτομαι λίγο, πριν με παρασύρει κι εμένα το κύμα.

Η αβάσταχτη ελαφρότητα του είναι (περί της μελέτης KPMG)

Όταν κάποτε (αν ποτέ) μάθουμε σε αυτό τον τόπο να βλέπουμε τα πράγματα σφαιρικά και εις βάθος, τότε ίσως να έχουμε κάποια πιθανότητα κάποια στιγμή να αποκτήσουμε μέλλον. Πολιτικό, Οικονομικό, Εθνικό.

1, 2, 3...

Έγινε και η Γενική Συνέλευση, ειπώθηκαν πολλά, άλλα τόσα δεν ειπώθηκαν, κάποια υπονοήθηκαν, απαντήθηκαν κάποια ερωτήματα, άλλα έμειναν αναπάντητα, σχολιάστηκαν όλα ποικιλοτρόπως κλπ κλπ

Προσωπικά ΕΝΑ ΜΟΝΟ ΠΡΑΓΜΑ με ενδιαφέρει:

Να επιτευχθούν οι 3 ΠΡΩΤΟΙ ΣΤΟΧΟΙ της ομάδας.

Απ' εκεί και πέρα, ας κάνουν ότι καλύτερο μπορούν σε Διοικητικό επίπεδο. Υπάρχουν πολλά που μπορούν/πρέπει να γίνουν όσον αφορά τα operations της Εταιρείας και υπάρχουν και οι ειδικοί που μπορούν να τα υποδείξουν και μπορούν να εργοδοτηθούν οι κατάλληλοι επαγγελματίες που θα τα εφαρμόσουν.
 
Ποιοι είναι όμως οι 3 ΠΡΩΤΟΙ ΣΤΟΧΟΙ της ομάδας;

Πάμε να χτίσουμε τον ΑΠΟΕΛ του 2013-14

Όχι, δεν μπέρδεψα τις ημερομηνίες. Γνωρίζω πολύ καλά ότι τώρα έχουμε 2012 και ότι η επόμενη ποδοσφαιρική περίοδος είναι 2012-13.

Αλλά ο Ιβάν Γιοβάνοβιτς ΔΕΝ χτίζει την ομάδα του 2012-13 αυτή τη στιγμή. Χτίζει την ομάδα η οποία θα πάρει το Πρωτάθλημα 2012-13 και θα παίξει στους Ομίλους του Champions League 2013-14.

Μια καινούργια μέρα

Χθες η μέρα ήταν περίεργη και δύσκολη. Αναστάτωση και ανησυχία επικρατούσε ανάμεσα σε όλους εμάς τους ΑΠΟΕΛίστες που παρακολουθούμε στενά τις εξελίξεις και τα νέα της ομάδας μας.